Hoezo verzuren wij?

30 jan. 2013 17:48:42

Uw pH-waarde is van onschatbare waarde.

Staat u er wel eens bij stil wat het belang kan zijn van een goede pH-Balans, ook wel zuur-base balans of alkaline-acide balans genoemd. Nee? Een goede pH-balans is voor, ik denk wel ieder organisme, van belang om optimaal te floreren. Ook voor ons mensen is een goede pH-balans van onschatbare waarde. Maar waarom geven wij dan zoveel aandacht aan een optimale pH-balans voor andere organisme dan die van ons lichaam. U heeft er waarschijnlijk nooit echt bij stilgestaan dat wij bij talloze organisme rekening houden met het optimaliseren van de pH-balans.

 

Vreemd toch? Denk maar eens aan uw gazon of bloemenborder. Deze dient u in het voorjaar te kalken (ontzuren) zodat u tijdens de zomer kunt genieten van een fris en gezond uitziende tuin. Door te kalken wordt de pH-waarde verhoogt.

En wat denkt u van de professionele kweker die snijbloemen of potplanten teelt. Deze weten dat de pH-waarde tijdens het gehele traject het verschil kan maken tussen een winst- en verliesgevende opbrengst en zijn daarom constant bezig om de pH-waarde op pijl te houden.

Ook liefhebbers van kooikarpers zijn minutieus bezig met het instant houden van een goede pH-waarde van het vijverwater waarin hun kostbare bezit rondzwemt. En zo regelen we de pH-waarde van onze jacuzzi, zwembad, aquarium, et cetera….

 

Maar hoe zit het met onze pH-waarde? Zijn we ons daar wel bewust van en hoe kijken we daar naar? Eigenlijk niet of nauwelijks. We gaan er nog steeds vanuit dat het lichaam zelf in staat is deze te regelen. In zekere zin is dat ook zo. Het lichaam beschikt over diverse regelmechanisme om de waarde in balans te houden. Daarnaast bevat het alkalische buffers die pieken op kunnen vangen. Maar wanneer er meer zuren binnenkomen dan dat er afgevoerd of geneutraliseerd worden, ontstaat er een zuren overschot. Dit overschot wordt opgeslagen in het lichaam en zorgt voor verzuring.

 

Is verzuring actueel?

Onze huidige levensstijl zorgt er voor dat we verzuren, er is bijna geen ontkomen aan. Zo is het westerse eetpatroon opgebouwd uit 80% zure en 20% alkalische voeding. Terwijl dit voor een gezonde pH-balans 35% zuren en 65% alkalische voeding zou moeten zijn. Behalve junkfood is ‘gezonde’ voeding ook steeds vaker minder ontzuren. Dit komt mede door de uitgeputte landbouwgronden waardoor gewassen steeds minder mineralen bevatten, maar ook geraffineerde en te veel bewerkte producten verarmen de alkaliserende voedingswaarde van producten. Tel daar het milieu, stress, te weinig of juist te veel sport en het gebruik van genotmiddelen als tabak en alcohol bij op en je komt tot de conclusie dat er een zurenoverschot moet ontstaat. En wat de gevolgen hiervan kunnen zijn……….

 

Tags:

 

Geplaatst in Berichten over gezondheid en welzijndoor

Redactie


 

 

Voedingssupplementen zijn zeer veilig

Hoe gevaarlijk is het dagelijks gebruik van voedingssupplementen nu eigenlijk? Veel consumenten slikken allerlei medicijnen zonder morren maar zijn erg bezorgd wanneer het om voedingssupplementen gaat. Ze beseffen niet of nauwelijks dat voedingssupplementen vele malen veiliger zijn dan medicijnen.

 

Voedingscentrum als onruststoker


Het voedingscentrum voedt deze bezorgdheid met de bewering “vitaminen en mineralen zijn belangrijk maar teveel is niet goed”. Dat klinkt logisch, maar de bewering kan op twee manieren worden uitgelegd. Bedoelt het voedingscentrum nu dat er niets op tegen is om de voeding aan te vullen met voedingssupplementen mits je rekening houdt met de (ruime) veiligheidsmarges of dat het gebruik van voedingssupplementen per definitie riskant is?

Bovendien mogen de gevolgen voor de gezondheid van een te lage inname van essentiële voedingsstoffen ook niet onderschat worden. Het voedingscentrum denkt dat het wel meevalt met die tekorten: “De herfstige natte dagen zorgen voor druipende neuzen. Tijd voor een vitamine boost of…Wacht even! Ben je gezond? Eet je gevarieerd en dagelijks de aanbevolen hoeveelheid groente en fruit? Laat dan de vitaminesupplementen maar zitten. Je krijgt door je voeding al voldoende vitaminen en mineralen binnen. De supplementen voegen daaraan niets toe.”(1) De eigen eetmeter logenstraft dit standpunt. Vul de eetmeter een paar weken in en je moet tot de conclusie komen dat het lastig is om aan de aanbevolen hoeveelheden essentiële voedingsstoffen te komen, zelfs als je gezond en gevarieerd eet.(2) Bij een verhoogde behoefte aan voedingsstoffen door medicijngebruik en/of ziekte is het al helemaal lastig om hierin te voorzien met voeding alleen.

 

Amerikaans National Poison Data System rapport toont veiligheid aan


Dat voedingssupplementen heel veilig zijn, blijkt mede uit het tweehonderd pagina’s tellende jaarrapport van het Amerikaanse National Poison Data System, dat afgelopen december is gepubliceerd in het vaktijdschrift Clinical Toxicology.(3) Het rapport is gebaseerd op gegevens die in 2009 zijn verzameld door zestig toxicologische centra, verspreid over de Verenigde Staten. Alle meldingen van vergiftiging zijn zorgvuldig opgetekend en in geval van sterfte is onderzocht welke (potentieel) toxische stof de zekere, waarschijnlijke of bijdragende doodsoorzaak is geweest.

 

1158 sterfgevallen door medicijnen


In het jaarrapport wordt melding gemaakt van 1158 sterfgevallen waarbij medicijnen de directe doodsoorzaak zijn geweest. Het gaat hierbij onder meer om pijnstillers (zoals acetaminofen [paracetamol], salicylaten [aspirine, ascal], acetaminofen/hydrocodone, methadon), cardiovasculaire medicatie (hartglycosiden [digoxine], calciumblokkers [verapamil, amlodipine, diltiazem], bètablokkers [metoprolol], antistollingsmiddelen [trombocyten-aggregatieremmers, coumarines]), antidepressiva (amitriptyline, doxepine, bupropion) en kalmeringsmiddelen en antipsychotica (quetiapine, alprazolam, diazepam, zolpidem).

 

Geen sterfgevallen door voedingssupplementen


Dan nu het goede nieuws: volgens de gegevens van het National Poison Data System is in 2009 in de Verenigde Staten is er helemaal niemand overleden door voedingssupplementen of kruiden te gebruiken. En dan te weten dat meer dan de helft van de Amerikanen dagelijks één of meerdere voedingssupplementen gebruikt! Ook in Amerika is er sprake van bangmakerijop het gebied van voedingssupplementen. In een nieuwsbericht van de Orthomolecular Medicine News Service wordt dan ook fijntjes opgemerkt: “if nutritional supplements are allegedly so ‘dangerous’, as the FDA and news media so often claim, then where are the bodies?”(4)

 

Bestudeer de volgende statistieken en raad welke gebieden onderworpen worden aan
strengere regelgeving door overheid instanties. De cijfers zijn afkomstig uit Amerika.
Gemiddelde jaarlijkse doden voor 1995. (cijfers afkomstig uit verschillende bronnen)

Interactie medicijnen gebruik: 100.000 – 140.000
Verkeersslachtoffers: 39.325
Voedselvergiftiging: 9.100
Huishoudelijke schoonmaakmiddelen: 74
Acute pesticide vergiftiging: 12
Vitamine: 0
Aminozuren: 0
Commerciële kruiden producten: 0

Welke producten zien nu strenge controlemaatregelen tegemoet?
Precies, het zijn de laatste drie van de lijst en dat schijnt hard nodig te zijn.(7)

 
     

De situatie in Nederland


Deze is waarschijnlijk niet anders dan in Amerika. Het zijn de medicijnen die voor ernstigste bijwerkingen zorgen en niet de voedingssupplementen. In Nederland vinden jaarlijks ruim 41.000 medicijn gerelateerde acute ziekenhuisopnames plaats (5,6% van alle acute opnames). Dit blijkt uit gegevens van het HARM-onderzoek (Hospital Admissions Related to Medication) uit 2006.(5) De levensbedreigende situaties ontstaan door bijwerkingen van de medicijnen en/of medicatiefouten (waaronder voorschrijf-, doseer- en toedienfouten). De meest risicovolle groepen medicijnen volgens dit onderzoek zijn NSAID’s (veelal zonder recept verkrijgbaar), cardiovasculaire medicatie (diuretica, trombocyten-aggregatieremmers, coumarines), psychofarmaca, corticosteroïden en antidiabetica. Medicijngeïnduceerde maagdarmbloedingen, cardio-vasculaire en respiratoire complicaties, ongelukken en hypo- of hyperglycemie zijn de meest voorkomende redenen voor ziekenhuisopname. Ruim 2000 van de 41.000 mensen die jaarlijks door (verkeerd) medicijngebruik in het ziekenhuis belanden, overlijden tijdens de opname. Daarnaast hebben circa 3900 mensen bij ontslag uit het ziekenhuis restschade. Vooral ouderen boven 65 jaar lopen risico; zij hebben circa twee maal zoveel kans om opgenomen te worden vanwege een medicijn gerelateerd probleem dan jongeren.

In september 2005 promoveerde Sabine Straus aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Zij heeft in haar onderzoek aannemelijk gemaakt dat in Nederland jaarlijks 300 mensen overlijden aan acute hartdood, veroorzaakt door medicijnen die een geleidingsstoornis (verlenging van het QTc-interval) in het hart induceren die kan leiden tot ernstige hartritmestoornissen. Van een groot aantal medicijnen is bekend dat ze deze bijwerking kunnen hebben.

 

Conclusie


Het lijkt erop dat de veiligheid van medicijnen eerder wordt overschat en dat de veiligheid van voedingssupplementen wordt onderschat. Natuurlijk is het belangrijk dat voedingssupplementen van goede kwaliteit zijn, dat ze met kennis van zaken worden geadviseerd en dat rekening wordt gehouden met maximaal aanvaardbare doseringen en mogelijke interacties. Maar het overdrijven van potentiële gezondheidsrisico’s van voedingssupplementen is ook weer niet nodig.

Referenties
1. www.voedingscentrum.nl/nl/voedingscentrum/nieuws/extra-vitamines.aspx
2. eetmeter.voedingscentrum.nl/
3. Bronstein AC, Spyker DA, Cantilena LR Jr et al. 2009 Annual Report of the American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System (NPDS): 27th Annual Report. Clinical Toxicology 2010;48:979-1178.
4. http://www.orthomolecular.org/resources/omns/v07n01.shtml
5. Hospital admissions related to medication (HARM). Een prospectief, multicenter onderzoek naar geneesmiddel gerelateerde ziekenhuisopnames. Eindrapport, november 2006. http://www.nvza.nl/kr_nvza/artikelen/raadplegen.asp?display=2&Atoom=8895&Actie=2&AtoomSrt=2#
7. www.uitdaging.net
Bron.www.ortokennis.nl

Geplaatst in Berichten over gezondheid en welzijndoor

Redactie


Is suppletie noodzakkelijk?

23 sep. 2013 10:10:02

Orthomoleculaire voeding is gebaseerd op het optimaal voeden van alle lichaamscellen met de nodige moleculen die een cel nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren.

Ortho betekend ‘Goed’ en Moleculair betekend ‘De moleculen aangaande’

Onze huidig voeding is afdoende als brandstof en bouwstof maar bevat te weinig vitamine, mineralen, aminozuren, vetzuren en sporenelementen om de in een optimale gezondheid te blijven.
Orthomoleculaire suppletie is dan ook noodzakelijk om het lichaamssysteem te voorzien van de noodzakelijke moleculen.

Orthomoleculaire voedingsleer is gericht op het creëren en in stand houden van de optimale beschikbaarheid van alle moleculen die het organisme nodig heeft om te kunnen functioneren en gezond te blijven.
De beschikbaar gekomen moleculen uit voeding en suppletie is van belang voor het uitvoeren van diverse taken van het organisme. Zo regelt het o.a. de diverse lichaamsprocessen en wordt het lichaam beschermt tegen schadelijke invloeden.
Veel van de voedingsstoffen werken in synergie met elkaar. Zo zal bijvoorbeeld suppletie van calcium zonder suppletie van magnesium geen goede keuze zijn. Calcium gebruikt magnesium om in het lichaam opgenomen te kunnen worden. En een goede Calcium magnesium suppletie bevat ook nog eens vitamine C, zink, koper en mangaan.
Wanneer Calcium wordt gesuppleerd ter ondersteuning van sterke botten dan is het van belang om een goed zuur base balans te hebben. Calcium wordt ondermeer gebruikt in het lichaam als buffer om zuren te neutraliseren. Dus bij een zurenoverschot zal de calcium niet beschikbaar komen ter ondersteuning van een sterkere botten.

Volgens de orthomoleculaire voedingsleer treedt er een ‘absoluut tekort’ op wanneer er van een bepaald nutriënt te weinig binnen komt om een gebreksziekte te voorkomen.
Een ‘relatief tekort’ ontstaat wanneer er van een bepaald nutriënt minder wordt ingenomen dan nodig is om een zo goed mogelijke gezondheid te bereiken en te behouden.
Een minimale dosering zal een absoluut tekort voorkomen en een optimale dosering voorkomt een relatief tekort. De dosering zal ergens liggen tussen de onder en bovengrens van de optimale dosering. Waarbij de ondergrens het minimale is om een relatief tekort te voorkomen en de bovengrens aangeeft waarbij verhoging geen directe gezondheidswinst of zelf schadelijk kan zijn. Deze grenzen liggen nog binnen de zelfzorg. Hogere suppletie wordt binnen de orthomoleculaire therapie wel toegepast maar dit is alleen op aanraden van een bevoegde arts. Orthomoleculaire suppletie is een zelfzorg methode. Raadpleeg altijd een arts bij ziekte en gebruik alleen suppletie met toestemming van een arts wanneer u medicijnen gebruikt of zwanger bent.

Geplaatst in Berichten over gezondheid en welzijndoor

Redactie


Natuurlijke vs synthetische vitaminen

28 mei 2013 17:48:00

Natuurlijke vs synthetische voedingssupplementen

 

Vaak wordt ten onrechte aangenomen dat voedingsupplementen natuurlijke producten zijn. Maar niets is minder waar. Voedingssupplementen in een hoge dosering zijn per definitie niet ‘natuurlijk’. Het is namelijk onmogelijk om dergelijke producten te maken uit natuurlijke bronnen. capsules cq. pillen zouden te groot zijn om in te kunnen nemen.

Ook wordt vaak ten onrechte aangenomen dat natuurlijke vitamines beter zijn dan synthetische. Met uitzondering van bètacaroteen, de voorloper van vitamine A, en vitamine E zijn synthetische supplementen minsten net zo goed, mits in de juiste combinatie ingeneomen. Het maakt dus niet zoveel uit of een vitamine natuurlijk of synthetisch is. Behalve bij vitamine E dus. Deze is in natuurlijke vorm bijna dubbel zo werkzaam als in synthetisch vorm. Let daarom bij vitamine E suppletie op welk u kiest. Het zelfde geld voor bètacaroteen, die dus in vitamine A wordt omgezet. De prijs van de natuurlijke vormen van deze producten liggen beduiden hoger dan bij de synthetische varianten.


Een groot verschil tussen synthetische en natuurlijke supplementen is dat synthetische meestal uit een component bestaat van een bepaalde vitamine terwijl de natuurlijke variant het gehele complex van de familie bevatten. En vooral bij vitamine E en bètacaroteen is de gehele familie van belang voor optimale werking waardoor de natuurlijke vorm van deze vitaminen effectiever werken dan de synthetisch vormen.

Het gebruik van supplement en is eigenlijk geen keuze meer maar een must. De meeste mensen hebben dagelijks een tekort aan vitamine en mineralen. Daar zijn diverse redenen voor waaronder de verarming van landbouw gronden en de wijze waarop wij voedsel tegenwoordig bewerken en bereiden. Voedingssupplementen kunnen een proactieve rol spelen in de ondersteuning van het natuurlijke afweersysteem van het lichaam, te korten aanvullen en meer energie geven.

Geplaatst in Berichten over gezondheid en welzijndoor

Redactie


Mineralen en sporenelementen

17 feb. 2013 12:26:37

Mineralen en sporenelementen

Mineralen zijn noodzakelijk zijn voor het goed verlopen van de stofwisseling.
Net als vitaminen zijn mineralen nodig voor het goed laten functioneren van de diverse processen in het lichaam en nemen we ze in met onze voeding. Vitamines werken niet tot nauwelijk bij een gebrek aan mineralen.

Een sporenelement is een mineraal dat in de voeding van een organisme aanwezig moet zijn voor een goede groei en functie, maar dat slechts in zeer kleine hoeveelheden nodig is.

Hieronder vindt u enkele mineralen en sporenelementen.

Borium
Borium is een spoorelement en heeft een stimulerende werking op het regeneratievermogen van het lichaam. Indien borium ondersteund word door een voldoende aanwezigheid van calcium en magnesium worden deze stoffen sneller door het aangedane (bot)weefsel opgenomen. De regeneratieve eigenschappen van borium op de algehele stofwisseling zijn uitermate sterk. Borium komt voor in fruit, groenten en noten.

Calcium
Calcium is het meest voorkomende mineraal in het menselijk lichaam. Ieder mens heeft ongeveer 1-1,5 kilo calcium, waarvan 99% zich in de botten en tanden bevindt. Calcium geeft stevigheid aan het skelet en gebit. Het is nodig voor het goed functioneren van de spieren en voor het geleiden van prikkels naar de zenuwen. Calcium is onder andere betrokken bij de bloedstolling, de celgroei en de hormoonstofwisseling. Calcium komt voor in zuivelproducten, mosselen, oesters, sardines, broccoli, peulvruchten, peterselie, zuurkool, zeewier, rabarber, sojabonen, gedroogd fruit, noten, tofu, tomatenpuree, volle granen (brood) en sommige mineraalwaters.

Chloor
Chloor is een mineraal dat gebonden is aan de mineralen natrium en kalium. Dit zijn zouten. Gezamenlijk zorgen ze voor de vochtbalans in het lichaam. Chloor is noodzakelijk voor het vormen van maagzuur. Daarnaast bevordert het de reinigende werking van de lever, zodat het lichaam beter kan ontgiften. Het helpt de longen bij de uitscheiding van koolstofdioxide en het is betrokken bij het transport van hormonen. Chloor onderhoudt tevens de gezondheid van gewrichten en pezen. Chloor komt voor in keukenzout en alle producten die zout bevatten.

Chroom
Chroom is een spoorelement en slechts in een heel kleine hoeveelheid in het lichaam aanwezig. Het komt voor in alle organen. Chroom helpt bij het omzetten van koolhydraten tot energie en het reguleert ook de opname van insuline door de lichaamscellen. Chroom komt voor in groenten, fruit, vlees, vis, melk- en volkorenproducten en vetten.

Fluor
Fluor is een spoorelement en is in de voeding altijd gebonden aan een andere stof, bijvoorbeeld natrium. Het is dan niet meer giftig en heet fluoride. Fluoride is belangrijk voor de stevigheid van botten en tanden. Fluoride komt in kleine hoeveelheden voor in bijna alle voedingsmiddelen en in grote hoeveelheden in thee en zeevis.

Fosfor
Fosfor is een mineraal en komt in het lichaam voor in de vorm van fosfaat. Fosfaten spelen een rol in talrijke biochemische processen. Ze zijn essentieel voor de instandhouding van het zuur-base-evenwicht. Fosfaten helpen mee aan de opbouw van botten en tanden. Daarnaast hebben ze invloed op de energiestofwisseling en op allerlei enzymprocessen in het lichaam. Ze zijn belangrijk als cofactor voor de omzetting van koolhydraten, eiwitten en vetten. Fosfor komt voor in melkproducten, kaas, vlees, vis, eieren en volkoren- en graanproducten.


Germanium
Germanium is een mineraal en bewaart het evenwicht in het lichaam. Het kan daarom een hoge bloeddruk en een hoog cholesterolniveau verlagen. Het versterkt het afweersysteem en kan een pijnstiller zijn. Dit mineraal kan antivirale, antibacteriële en antitumorale eigenschappen hebben. Germanium komt voor in knoflook, smeerwortel, ginseng, zemelen, volkoren tarwebloem, groenten, zaden, vlees en melkproducten.

IJzer
IJzer is een spoorelement en levert een belangrijke bijdrage aan het zuurstoftransport en de vorming van rode bloedcellen. Daarnaast is ijzer belangrijk in de energieproductie en het verhogen van de lichamelijke weerstand. Vrouwen hebben meer ijzer nodig dan mannen. Dit heeft te maken met het bloedverlies tijdens de menstruatie, de bloedaanmaak voor de foetus en borstvoeding. IJzer komt in grote hoeveelheden voor in vlees, vis, gevogelte, broccoli, bloemkool, pompoen, tomaten en citrusvruchten en in kleine hoeveelheden in aardappelen, wortels, ananas en bloem (zonder zemelen).

Jodium
Jodium is een spoorelement en is een essentiële bouwsteen van de schildklier. De schildklier bevat hormonen die onmisbaar zijn voor een goede groei, in het bijzonder de hersenen, de ontwikkeling van het zenuwstelsel en de stofwisseling, in het bijzonder bij het verbranden van een teveel aan vet. Jodium zorgt voor het behoud van gezonde haren, nagels en huid. Ook stimuleert het de aanmaak van het HDL-cholesterol door de lever. Dit wordt ook wel 'goed' cholesterol genoemd. Jodium komt in kleine hoeveelheden voor in zeevis, schaal- en schelpdieren, vlees, broodproducten en een beetje in melkproducten. In sommige landen wordt het zout en/ of het brood verrijkt met jodium.

Kalium
Kalium is een mineraal en werkt samen met natrium om de vochthuishouding in het lichaam te reguleren. Kalium trekt het vocht door de celwand heen de cellen binnen en natrium trekt het vocht naar buiten. Ook samen met natrium levert kalium een belangrijke bijdrage aan de regeling van de bloeddruk. Het is een essentieel mineraal voor de groei en de spiervorming. Daarnaast is het betrokken bij de zenuwgeleiding en de spierfunctie; het draagt zo dus ook bij aan een goed hartritme. Kalium komt voor in aardappelen, groenten, fruit, peulvruchten, vlees, vis, noten en volkorenproducten.

Kobalt
Kobalt is een spoorelement en een onderdeel van vitamine B12. Het is van belang voor de vorming van rode bloedcellen en kan dus een positieve invloed hebben op bloedarmoede. Kobalt komt voor in vlees, melk en melkproducten.


Koper
Koper is een spoorelement en betrokken bij de vorming van rode bloedcellen. Het bevordert de werking van het centrale zenuwstelsel en helpt bij de opbouw van eiwitten en enzymen. Koper komt voor in aardappelen, volkorenproducten, fruit, (orgaan)vlees, vis, eidooiers, peulvruchten en noten.

Magnesium
Magnesium is een mineraal en onontbeerlijk voor tal van biochemische processen in het lichaam. Het verhoogt de weerstand tegen stress, depressies, spanningen en gaat geestelijke vermoeidheid tegen. Het versterkt bovendien het geheugen en het concentratievermogen. Magnesium is nodig voor de botopbouw en het is betrokken bij het vrijmaken van energie uit de voeding en het goed functioneren van het zenuwstelsel en de spieren. Magnesium komt voor in groene bladgroenten, noten, zilvervliesrijst, sojabonen, volkorenproducten, peulvruchten en vis.

Mangaan
Mangaan is een spoorelement en betrokken bij de synthese van eiwitachtige stoffen, botten en kraakbeen. Mangaan is tevens onderdeel van kraakbeen. Het bevordert de groei en de werking van de cellen. Daarnaast bevat het enzym, superoxide dismutase (SOD), mangaan. Dit enzym beschermt het lichaam tegen vrije radicalen. Mangaan komt voor in thee, graanproducten, volkorenbrood, peulvruchten, noten, bladgroenten, fruit en zeewier.

Molybdeen
Molybdeen is een spoorelement en speelt een rol bij het omzetten van koolhydraten en vetten in energie. Het verbetert de opname van ijzer en koper en heeft hierdoor een positieve invloed op bloedarmoede. Het heeft mede een goede invloed op tandcariës. Molybdeen komt voor in peulvruchten, graanproducten, zonnebloempitten, sojaolie, eieren, lever en wijn.

Natrium
Natrium (zout) is een mineraal en samen met kalium nodig voor een evenwichtige vochthuishouding. Samen zijn ze belangrijk voor het samentrekken van de spieren en de zenuwgeleiding en leveren ze een belangrijke bijdrage aan de regeling van de bloeddruk en een gezond hartritme. Natrium zorgt ervoor dat andere mineralen, zoals calcium, opgelost blijven in het bloed. Natrium komt voor in keukenzout, kaas, spek, gerookte ham, brood, boter en vrijwel alle bewerkte voedingsmiddelen.


Selenium
Selenium is een spoorelement en helpt het verouderingsproces te vertragen. Het is met name werkzaam in de lever en beschermt als antioxidant de rode bloedcellen en andere cellen tegen beschadiging. Selenium verhoogt de weerstand en helpt bij het regelen van de bloeddruk. Belangrijk is dat selenium helpt bij de afvoer van giftige metalen uit het lichaam (bindt zware metalen). Daarnaast is het ook van belang voor een goede werking van de schildklier. Selenium komt voor in volkorenbrood, knoflook, noten, zemelen, groenten, orgaanvlees, melk en vis.

Silicium
Silicium is een spoorelement en beïnvloedt onze gehele bindweefselstructuur. Het speelt een rol in de vorming van het beendergestel, spieren, huid, nagels en haren. Naarmate men ouder wordt daalt het gehalte aan silicium in het lichaam. Botontkalking, broze nagels, rimpels en droog en dof haar kunnen optreden. Silicium komt voor in graanproducten en citrusvruchten.

Vanadium
Vanadium is een spoorelement en bevordert de normale weefselgroei en vetstofwisseling. Het verlaagt een hoog bloedsuikerniveau door het effect van insuline op de cellen na te bootsen. Vanadium ondersteunt de productie van rode bloedcellen, heeft een positieve invloed op tandbederf en is goed voor het hart. Daarnaast verlaagt het de cholesterolopbouw in de bloedvaten. Vanadium komt voor in graanproducten, vis, olie, radijs, peterselie, aardbeien, sla en komkommer.

Zink
Zink is een spoorelement en speelt een rol bij de werking van meer dan 200 enzymen in het lichaam. Het is van belang voor het immuunsysteem (bij een verminderde weerstand) en het helpt het lichaam beschermen tegen vrije radicalen. Zink is betrokken bij het maken van erfelijk materiaal, eiwitten en afweerreacties. Verder is zink belangrijk voor de smaakontwikkeling en het nachtelijke gezichtsvermogen en is het betrokken bij de aanmaak van insuline. Zink komt voor in vlees, vis, eidooier, volkoren- en melkproducten, noten, schaal- en schelpdieren en peulvruchten.

Geplaatst in Berichten over gezondheid en welzijndoor

Redactie